W dniu 24 kwietnia, w siedzibie EWST przy ul. św. Jadwigi 12, odbyło się kolejne spotkanie Międzykulturowej Akademii Trzeciego Wieku.

Spotkanie poświęcone było roli i miejscu kobiet w Biblii. Wykładowca, filolog klasyczny, dr Sławomir Torbus ukazał podejmowaną problematykę w kontekście historycznych i kulturowych uwarunkowań ,,świata życia” kobiet pojawiających się na kartach Biblii.

Jedną z takich kobiet, spotykaną na kartach Nowego Testamentu jest Maria z Magdali. Jest to postać otoczona niesamowitą legendą i jako taka od czasów Złotej legendy średniowiecznego autora Jakuba de Voragine, a także i wcześniej, była bohaterką rozpalających masową wyobraźnię opowieści, książek i filmów. W zbiorowej świadomości pojawia się jako nawrócona niemal ukamienowana przez Żydów jawnogrzesznica, która była nieodłączną towarzyszką Jezusa (w niektórych wyobrażeniach nawet jego żoną) aż do jego śmierci. To ona miała namaścić go drogim olejkiem przed śmiercią. Po śmierci Jezusa stała się pierwszym świadkiem zmartwychwstania. Wnikliwe badanie źródeł, którymi w tym przypadku są cztery kanoniczne ewangelie, pokazuje, że większość z tych wyobrażeń nie ma żadnych podstaw historycznych. W tekście biblijnym znajdujemy jedną wzmiankę o tym, że Maria Magdalena towarzyszyła Jezusowi i jego uczniom, a pozostałe miejsca na kartach Nowego Testamentu ukazują nam ją pod krzyżem i w dniu zmartwychwstania. Wszystkie pozostałe informacje na temat Marii nie znajdują potwierdzenia w tekstach Nowego Testamentu.

Wykładowca przedstawił ponadto sytuację kobiet we wczesnochrześcijańskim Kościele. Z uważnej lektury tekstów nowotestamentowych wynika, że w czasach, kiedy mocno funkcjonował stereotyp kobiety jako podporządkowanej mężowi, skoncentrowanej na rodzinie i prowadzącej cichy i spokojny żywot w domowych pieleszach (1 Tm 2, 11-15), Jezusowi i apostołom towarzyszyła grupa kobiet z Marią z Magdali na czele, które, jak pisze ewangelista Łukasz, usługiwały im ze swego mienia. W okresie formowania się wczesnego Kościoła kobiety pełniły w jego ramach różne ważne funkcje. Na kartach Nowego Testamentu są określane mianem: uczennic (Dz Ap 9, 36), diakonis (Rz 16, 1-2), prorokiń (Dz Ap 21, 8-9), a nawet apostołów (Rz 16, 7). Zdarzało się nawet, że nauczały innych treści doktrynalnych (Dz Ap 18, 24-26). Można powiedzieć, że mimo tego, że Jezus postanowił oprzeć Kościół na 12 apostołach – mężczyznach, to nie da się odmówić kobietom niezwykle istotnej roli, jaką pełniły w życiu wczesnego Kościoła.

[Show slideshow]