Warning: Undefined array key "HTTP_REFERER" in /home/hedomania/domains/gruszka.co/public_html/ewstold/wp-content/plugins/social-share-button-premium/social-share-button-premium.php on line 463
W sobotę 28 stycznia, o godzinie 10.00 w siedzibie EWST przy ul. św. Jadwigi 12, odbyło się pierwsze w tym roku spotkanie w ramach kolejnej edycji Międzykulturowej Akademii Trzeciego Wieku.
Uczestniczki i uczestników uroczyście przywitał dr hab Wojciech Szczerba, rektor Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej. Przypomniał początki programu Międzykulturowej Akademii Trzeciego Wieku, jego ponadkulturowy, ponadreligijny i ponaddenominacyjny charakter oraz wyraził nadzieję, że tegoroczny program Akademii spotka się z zainteresowaniem wśród wrocławian nie tylko w wieku 50+.
W dalszej części spotkania, dr Monika Humeniuk – Walczak w ramach wykładu: Międzykulturowo, czyli jak? zaprezentowała problematykę związaną z funkcjonowaniem w zróżnicowanym kulturowo środowisku społecznym (nie tylko) Wrocławia, wyjaśniła różnice między kategorią wielokulturowości i międzykulturowości, a także przedstawiła podstawowe informacje związane z edukacją międzykulturową, czyli edukacją do interakcji między osobami i grupami odmiennymi kulturowo. Wykładowi towarzyszyła nieustanna refleksja nad rzekomą i realną wielokulturowością Wrocławia oraz postulat, aby rozumieć kategorie grup kulturowych szerzej, aniżeli wyłącznie w kategoriach narodowościowych, etnicznych czy religijnych. Grupy kulturowe to również grupy, które łączy określona biografia, doświadczenie lub inne cechy niezwiązane z narodowością czy też wyznawaną religią, takie jak niepełnosprawni, osoby starsze, osoby bezrobotne, ubogie.
Kolejne część spotkania poświęcona była prezentacji programu Wrocławskiego Hospicjum Domowego, pod nazwą Wolontariat 50+. Wolontariuszki, Pani Ewelina i Pani Jolanta (ostatnia to uczestniczka naszej Akademii) przybliżyły ideę pracy wolontariackiej na rzecz chorych dzieci na terenie Dolnego Śląska, podzieliły się własnymi doświadczeniami z tego zakresu i gorąco zachęciły wszystkich uczestników i uczestniczki do zaangażowania na rzecz pomocy osobom potrzebującym, opowiadając o licznych, niezwykłych, choć często zupełnie niewymiernych, korzyściach, jakie można przy tego typu aktywnościach zyskać dla własnego rozwoju psychospołecznego.
